Goede doelen, oftewel het halve ei.

De week van het testament wordt jaarlijks gepromoot door de goede doelen. Dit jaar is de reclame wat gelukkiger. Vorig jaar nog hoorde ik een vrouw in een radio spot tegen haar zuster zeggen dat  ze trots was op haar moeder omdat die een goed doel in haar testament had opgenomen. Dan denk ik “…. Dat erf jij minder, dus jij betaalt het”. Maakt voor mij de reclame erg ongeloofwaardig.

 

Soms kiest men een goed doel om te voorkomen dat er veel naar de belasting gaat. Onlangs had ik een oudere dame op kantoor die niet wist welk goed doel van haar moest erven. Op mijn vraag of ze geen familie had kreeg ik als antwoord: “ja, maar dan gaat er zoveel naar de belasting”. Dan denk ik dat de familie liever een half ei dan een lege dop heeft.

Welk goed doel?

Als je betrokkenheid hebt met een goed doel is het heel fijn en vaak ook geruststellend dat te laten erven. Maar als je een goed doel moet zoeken???

Het ultieme goede doel.

Ik ken een doel dat geen erfbelasting betaalt en dat nooit gedaan heeft ook. Het zorgt voor veiligheid, aanleg wegen, scholen, bestuur van het land, gezondheidszorg en nog veel meer. Dat is onze overheid. Maar daar wil men vaak niets naar toe hebben. Onderaan dit artikeltje vindt u de naam van dat doel.

Erfbelasting.

Een goed doel dient aan bepaalde voorwaarden te voldoen wil het kunnen erven/geschonken krijgen zonder dat er over het verkregene belasting hoeft te worden betaald. De criteria zijn behoorlijk ruim. Een postzegelclub zal er niet onder vallen, een sportvereniging meestal wel.

Waarom erfbelasting?

Goede vraag. Waarom overdrachtsbelasting? De laatste vind ik onredelijker dan de eerste. Iemand die veel geld nalaat heeft mogelijk te weinig besteed. Geld heb je om te besteden. Oppotten is tot op zekere hoogte nodig, een appeltje voor de dorst. Maar je kunt het standpunt verdedigen dat iemand die erft er niets voor gedaan heeft en iemand die (veel) nalaat te weinig rekening gehouden heeft met waar geld in principe voor is: omzetten in goederen/diensten. Maar toch heb ik wel begrip voor mensen die het liever nalaten aan familie dan aan de staat. Voor die mensen is het fenomeen “Estateplanning” bedacht. Ik vind dat een erg woord, maar een korte Nederlandse uitdrukking weet ik ook niet te verzinnen. Mijn kantoor doet aan estate planning, tegen redelijk tarief. Maar er zijn estateplanners die meer kosten dan ze opbrengen. In de loop van de jaren zijn veel trucjes bedacht, maar ik heb er altijd voor gewaarschuwd dat wat wij aan leuke dingen bedenken vaak door de overheid weer onderuit wordt gehaald.

Het ultieme goede doel: de overheid. Maar die gunnen we niets.